USA: powstało muzeum Bruce’a Springsteena

Bruce Springsteen ma już własne muzeum. Bruce Springsteen Archives & Center for American Music otwarto w czerwcu na kampusie Monmouth University w New Jersey – w miejscu szczególnie ważnym dla początków kariery artysty. To jednak nie tylko opowieść o legendarnym Bossie. Nowe centrum pokazuje historię amerykańskiej muzyki i przechowuje dziesiątki tysięcy archiwalnych obiektów.

Muzeum legendarnego Bruce’a Springsteena

Bruce Springsteen przez dekady śpiewał o Ameryce, jej mieszkańcach, przemianach i codziennym życiu. Teraz jego własna historia doczekała się stałego miejsca. 13 czerwca na terenie Monmouth University w West Long Branch w stanie New Jersey otwarto Bruce Springsteen Archives & Center for American Music.

Lokalizacja nie jest przypadkowa. To właśnie tutaj, w 1969 r., młody Springsteen występował z pierwszym zespołem. Miał wtedy zaledwie 20 lat i był jeszcze daleko od statusu światowej gwiazdy. Po ponad pół wieku kampus, na którym stawiał jedne z pierwszych scenicznych kroków, stał się miejscem poświęconym jego dorobkowi.

Coś więcej niż biografia muzyka

Nowe centrum nie zostało pomyślane jako klasyczne muzeum poświęcone wyłącznie jednej osobie. Springsteen jest jego centralną postacią, ale równie ważna jest historia muzyki amerykańskiej.

Ekspozycje pokazują, jak kolejne pokolenia artystów kształtowały muzyczny krajobraz Stanów Zjednoczonych i jak piosenki zaczęły pełnić rolę komentarza do wydarzeń społecznych i politycznych. Jedna z wystaw poświęcona jest związkom muzyki z protestem, patriotyzmem i przemianami społecznymi.

W ten sposób historia Springsteena staje się częścią większej opowieści. Jego twórczość nie jest prezentowana w oderwaniu od kraju, z którego wyrastała.

Ponad 30 tysięcy obiektów w archiwum

Sercem centrum jest archiwum artysty. Zgromadzono w nim ponad 30 tys. eksponatów związanych z życiem i karierą Springsteena oraz historią jego muzycznej działalności.

Kolekcja zaczęła powstawać jeszcze przed utworzeniem obecnego centrum. Część zbiorów pochodziła również od fanów.

W 2011 r. kolekcję przejął Monmouth University. Początkowo archiwum mieściło się w niewielkim budynku na terenie kampusu. Rosnąca liczba materiałów sprawiła jednak, że potrzebna była nowa siedziba.

Dziś centrum łączy funkcję muzealną z działalnością archiwalną i badawczą. Zgromadzone materiały mają służyć nie tylko fanom muzyka, ale także osobom zajmującym się historią amerykańskiej kultury.

Boss i E Street Band w centrum uwagi

Znaczną część kolekcji stanowią materiały dokumentujące karierę Bruce’a Springsteena i działalność E Street Band. Archiwum pozwala prześledzić kolejne etapy drogi artysty: od jego młodzieńczych prób i lokalnych występów aż po światową karierę.

W centrum znalazło się miejsce także dla dokumentów pokazujących mniej oficjalną stronę tej historii: zachowanych materiałów prasowych, rękopisów, pamiątek oraz przedmiotów związanych z powstawaniem muzyki.

To właśnie dzięki takim zbiorom muzeum ma ambicję pokazać Springsteena także jako autora i kronikarza swojej epoki.

Pomysł na muzeum narodził się wiele lat temu

Za projekt nowego centrum odpowiada nowojorska pracownia COOKFOX Architects. Architektów wybrano w zamkniętym konkursie w 2019 r.

Dwukondygnacyjny budynek ma ok. 2800 m kw. powierzchni. Oprócz przestrzeni muzealnych i archiwum znalazły się w nim galeria wystaw czasowych oraz audytorium na 240 osób, przeznaczone na koncerty, wykłady i projekcje filmowe.

Za powstaniem centrum stoi Bob Santelli – historyk muzyki, muzealnik i dyrektor placówki. Springsteena znał jeszcze z czasów, gdy jako młody dziennikarz obserwował rozwój jego kariery.

Santelli od początku chciał, aby projekt nie ograniczał się do historii jednego muzyka. Rozszerzenie koncepcji o dzieje amerykańskiej muzyki miało nadać przedsięwzięciu szerszy charakter.

To właśnie taka formuła przekonała Springsteena do idei własnego centrum. Zamiast tworzyć pomnik jednej gwiazdy, powstało miejsce, w którym jego dorobek można oglądać w kontekście historii muzyki i amerykańskiej kultury.

CZYTAJ TAKŻE: Po co parkom rozrywki muzyka? Pytamy kompozytora soundtracków dla Mandorii i Rabkolandu