Parki rozrywki, parki wodne i parki linowe mają znaleźć się wśród atrakcji umożliwiających wprowadzenie w gminach opłaty miejscowej – wynika z projektu rozporządzenia Ministerstwa Finansów. O pobieraniu opłaty i jej wysokości zdecydują rady gmin.
Park rozrywki jako przesłanka do opłaty
Zgodnie z przedstawionymi przez rząd założeniami, od 2027 r. gminy, w których działa park rozrywki, park wodny lub park linowy, będą mogły wprowadzić opłatę miejscową. Podstawą obowiązku zapłaty przez gościa nadal będzie oczywiście nocleg, a nie wejście do parku czy skorzystanie z atrakcji.
Najnowsza lista obiektów, miejsc i pozostałych walorów, które pozwoliłyby na pobieranie opłaty miejscowej, obejmuje występowanie:
- szaty roślinnej,
- dostępu do wód,
- kąpielisk,
- urozmaiconych rzeźb terenu,
- ogrodów botanicznych,
- ogrodów zoologicznych,
- parków zabytkowych,
- parków narodowych,
- parków krajobrazowych,
- rezerwatów przyrody,
- rezerwatów archeologicznych,
- skansenów,
- miejsc związanych z twórczością ludową;
- zabytków architektury lub budownictwa,
- zabytków działalności gospodarczej lub techniki,
- muzeów,
- miejsc związanych z organizacją wydarzeń religijnych, kulturalnych lub naukowych,
- jarmarków i festiwali,
- parków rozrywki,
- parków wodnych,
- parków linowych,
- centrów biznesowych i szkoleniowych,
- obiektów sportowych.
Jak podaje resort finansów, zaproponowane w rozporządzeniu walory odzwierciedlają zróżnicowanie warunków regionalnych i lokalnych.
W miejscowościach, w których nie występują walory przyrodnicze, opłata będzie mogła być pobierana w związku z wystąpieniem w miejscowości przykładowo ogrodów zoologicznych, zabytków architektury i budownictwa, a także i parków rozrywki.
Opłata miejscowa wyniesie do 5 zł za noc
Zgodnie z ostatnimi zmianami, w 2027 r. maksymalna stawka opłaty miejscowej wyniesie 5 zł za noc, a na obszarach ochrony uzdrowiskowej 5,50 zł. Są to stawki maksymalne – ostateczną ich wysokość ustala rada gminy.
Opłata miejscowa i opłata uzdrowiskowa będą pobierane od osób, którym przez co najmniej jedną noc świadczone są usługi zakwaterowania. Dotyczyć to będzie m.in. hoteli, pensjonatów, kempingów, schronisk, kwater prywatnych oraz sanatoriów. Nie będzie trzeba ustalać, czy ktoś przyjechał w celach turystycznych do muzeum albo parku rozrywki, czy też w celu zawodowym albo zdrowotnym.
Obowiązek poboru opłat przejmą podmioty świadczące usługi zakwaterowania. Zastąpi to obecny system inkasa, czyli pobierania opłat przez osoby lub podmioty wyznaczone przez gminę. Za terminowe przekazywanie prawidłowo pobranych opłat płatnik otrzyma wynagrodzenie w wysokości co najmniej 10 proc. pobranych opłat. Będzie też prowadził rejestr pobranych i niepobranych opłat.
Gminy będą mogły także różnicować stawki opłat i wprowadzać dodatkowe zwolnienia. Na przykład ze względu na długość pobytu, porę roku, czy wiek osoby zobowiązanej do zapłaty.
Nowe przepisy mają wejść w życie od 1 stycznia 2027 r.
